Wiwat Król Kochany! Wiwat Sejm, Wiwat Naród, Wiwat wszystkie Stany!

Gdy 235 lat temu, 3 maja 1791 roku, zebrani na Sejmie Czteroletnim uchwalili pierwszą w Europie, a drugą na świecie konstytucję, w murach warszawskiego Zamku Królewskiego rozbrzmiewały słowa dumy i nadziei. Polska – potężne niegdyś państwo, które zaczynało chylić się ku upadkowi – na chwilę odnalazła w sobie ducha jedności. Niestety, prywatne interesy i zdrada doprowadziły Rzeczpospolitą do utraty niepodległości. Polska zniknęła z map Europy, ale nie z serc swoich synów i córek.

Przez kolejne pokolenia Polacy dawali świadectwo miłości do Ojczyzny. W czasach zaborów, powstań i wojen wielu oddawało za nią to, co mieli najcenniejsze – własne życie. Z ich ofiary wyrósł nasz współczesny dom – wolna Polska. Dziś świętowaliśmy w naszej parafii rocznicę tego wielkiego wydarzenia. Całość rozpoczęła uroczysta Msza Święta koncelebrowana, której przewodniczył ks. kan. Mirosław Kędzierski, a asystował ks. Mikołaj Skotarczak. W liturgii wzięli udział przedstawiciele władz samorządowych, delegacje z instytucji i stowarzyszeń działających na terenie naszej gminy, mieszkańcy i goście. Na zakończenie Eucharystii odśpiewano „Boże, coś Polskę…”. Następnie uroczystości przeniosły się pod pomnik Obrońców Kłecka, gdzie odśpiewano hymn państwowy, a delegacje złożyły wiązanki kwiatów. Wspólnie odśpiewana „Rota” zakończyła oficjalne uroczystości.

Dziś patriotyzm nie wymaga krwi ani ofiary życia. Wymaga świadomej postawy, troski o wspólne dobro, szacunku dla prawa, tradycji i historii. Patriotyzm to codzienne gesty – uczciwość, zaangażowanie w życie lokalnej wspólnoty, dbałość o kulturę i język. To także pamięć o tych, którzy wcześniej dźwigali ciężar walki i odpowiedzialności za kraj. Można zapytać: „Po co być patriotą, czy nasz kraj jest lepszy od innych?” Odpowiedź jest prosta – miłość do Ojczyzny nie wynika z porównania, lecz z więzi. Tak jak matka nie musi być „lepsza” od innych matek, by była dla dziecka najważniejsza, tak nasza Polska – z jej trudną historią, pięknem i bólem – jest po prostu nasza. Współczesny patriotyzm to także przywiązanie do swojej „małej Ojczyzny” – wsi, miasta, parafii. To troska o wspólnotę, pomoc sąsiadom, pielęgnowanie miejscowych tradycji i wspólne świętowanie narodowych rocznic. To świadomość, że Polska zaczyna się właśnie tu, gdzie mieszkamy. Żyjemy dziś w wolnym, demokratycznym kraju. Naszym obowiązkiem jest umacniać tę wolność poprzez odpowiedzialność, solidarność i wiarę. Bo gdy przyjdzie moment próby, wierzymy, że staniemy – jak nasi przodkowie – ramię w ramię, niosąc w sercach trzy święte słowa: BÓG, HONOR, OJCZYZNA.