Tradycją świecenia pokarmów.

Wielka Sobota to dzień nadziei, modlitewnego oczekiwania na Zmartwychwstanie Chrystusa. Tradycyjnie w ten dzień wierni udają się do kościoła, aby poświęcić pokarmy przeznaczone na wielkanocny stół. Obrzędu błogosławieństwa dokonuje kapłan, diakon lub kleryk, który odmawia modlitwy, błogosławi pokarmy i kropi je wodą święconą. 

W naszej parafii, z powodu obostrzeń związanych z pandemią, święcenie pokarmów odbywało się zgodnie z rygorem sanitarnym. W godzinach dopołudniowych święcenie odbywało się w domach po uprzednim zgłoszeniu. Natomiast w tradycyjnej formie, pokarmy były święcono tylko przed kościołem, według wcześniej ustalonego porządku w godzinach od 12:00 do 16:00.

Tradycyjny koszyk przygotowany na święconkę powinien zawierać:

  • Baranek – znak ofiary i męki Chrystusa, który śmierć na krzyżu przyjął z pokorą i bez żalu
  • Jajko – symbol nowego początku, narodzin i zmartwychwstania
  • Chleb – to Chrystus będący chlebem dla chrześcijan
  • Sól – chroni człowieka przed duchowym zepsuciem, oznacza nawrócenie i oczyszczenie
  • Pieprz – symbol nieśmiertelności, pełni wiary
  • Wędliny – to bogactwo i dostatek nie tylko materialny ale również duchowy
  • Chrzan – przypomina o pokonaniu męki goryczy przez Chrystusa
  • Babka – symbolizuje doskonałość, do której powinien dążyć człowiek, zarówno w życiu duchowym jak i                                rzeczywistym