Katecheza na VI Niedzielę Wielkanocną

Adorować Mistrza

„Maria, która siadła u nóg Pana i przysłuchiwała się Jego mowie”. – Ewangelia według św. Łukasza 10, 39.

Adorować to z łacińskiego adorare, czyli „oddawać cześć”. Adoracja Najświętszego Sakramentu jest uwielbieniem, oddawaniem czci Bogu. Jest to czas spędzony
z Jezusem ukrytym w Najświętszym Sakramencie. Może mieć formę milczenia, modlitwy indywidualnej lub wspólnotowej. Modlitwa z kolei może być cicha lub
głośna, czasami prowadzi też do kontemplacji, czyli skupieniu swojej uwagi na Bogu.
Kontemplacja „wyraża spojrzenie wiary utkwione wyłącznie w Jezusa Chrystusa (…). W tej modlitwie dominuje wyłącznie milczenie, które jest ukierunkowane na miłość. To swoista komunia (zjednoczenie) miłości, która przynosi wyłącznie życie! Kontemplacja jest więc najprostszym sposobem wyrażenia tajemnicy modlitwy”.
Jak zacząć kontemplację?
Skoncentruj się na Bożej obecności. Zacznij od wyciszenia swojego wnętrza. „Pomyśl o swoim wnętrzu jak o wzburzonym morzu i pozwól napływającym
myślom stopniowo cichnąć. Pozwól swojej wewnętrznej Marcie usiąść spokojnie obok Marii i kontemplować Jezusa w ciszy. Tak jak woda morska staje się czysta i przejrzysta, kiedy zanieczyszczenia opadają na dno, tak niech nasze dusze otworzą się na odczuwanie Bożej obecności w nas”.
Kontempluj z miłością. „Nasze myśli z pewnością spróbują gdzieś odpłynąć. Należy więc pozostać uważnym i nieustannie starać się zwracać naszą uwagę ku Bogu, odpychając równocześnie wszystkie myśli niezwiązane z Panem. Pamiętajmy, że kontemplacja to nie tyle ćwiczenie koncentracji, co miłości”.
Kontempluj z wzajemnością. „Jeśli decydujemy się kontemplować Boga, pamiętajmy o tym, że On zawsze jest przy nas. Czeka na nas długo zanim my przyjdziemy do Niego. Jest obecny i również kontempluje, patrzy na nas z miłością”.

Zadanie

W tym tygodniu przeznacz od 10 do 30 minut na kontemplację.