Adwent – czas czuwania i duchowego przygotowania

Adwent to wspominanie ważnego wydarzenia z przeszłości, czy czas karuzeli kolorowych światełek, bibelotów i folkloru?! Właściwie trzeba przyznać, iż odpowiedź na to pytanie, wbrew pozorom, wcale nie jest taka łatwa.

Adwent to rzeczywiście wyjątkowy czas, w którym mamy podjąć trudny, aczkolwiek radosny proces przygotowania się do przeżycia świąt Bożego Narodzenia. Skoro jest to czas radości, niech będzie on przepełniony tym wszystkim, co tę radość w nas budzi. A skoro jest to świętowanie, musi ono również wiązać się ze wspominaniem konkretnego, wyjątkowego wydarzenia. Można zatem bez ogródek powiedzieć, że Adwent jest tym etapem okresu liturgicznego, który zachęca nas zarówno do cofnięcia się w przeszłość i kontemplacji tajemnicy Narodzenia Pańskiego, jak i do gromadzenia w przestrzeni naszego życia tego, co wzruszające i sentymentalne. Gdy wyjdziemy z naszych domów i spojrzymy na ulice oraz witryny sklepowe, od razu dostrzeżemy, że świat tę prawdę już dawno nie tylko odkrył, lecz także zaaprobował – bawi się nią i delektuje.

Dla chrześcijan jednak ten okres ma jeszcze jedno, zdecydowanie ważniejsze znaczenie. Jest to bowiem czas aktywnego czuwania, które ma stać się naszym przygotowaniem do spotkania z Jezusem u kresu naszego życia. Całe życie człowieka jest adwentem, dlatego nieustannie powinniśmy wsłuchiwać się w Słowo Boże, nawracać się, by być gotowym na radosne spotkanie z Bogiem. Kościół przypomina nam zatem w tym wyjątkowym okresie nie tylko o celu naszego istnienia, ale również wskazuje, jak ten cel osiągnąć. Warto skorzystać z tej możliwości, aby nie przeżyć po raz kolejny jedynie „magicznych świąt”, lecz aby uczynić całe swoje życie nieustannym świętem.